martes, 13 de octubre de 2026

SOLICITUD.

 

Quiéreme Antón, o ámame,

o no me quieras, ya ves...

Que yo te daría permiso

para ponerme un piso, 

un bar, un almacén, un kiosco, un chiringuito,

algun local que me alivie de vagar

por bajos soportales mojados y sombríos

en los que habita el frío;

por remotas plazas olvidadas, vacías, desoladas,

por turbios rincones de perdición y hastío,

por sórdidas calles inclementes

que dan escalofríos;

por descampados tristes y baldíos...


Alíviame de soportar aparatosas multitudes

preñadas de ruido,

ansiosas y apretadas,

exaltadas, brutas, absurdas, delirantes.

Y sálvame también

de esas noches huérfanas de sueño,

de inútiles empeños,

de fantasmas y quimeras,

de quebrantos.

Y acéptame, Antón,

con ojos que acaricien

las fronteras del llanto.


Pd.- Quiéreme, sí, pero no tanto

como para que pierda el norte, la conciencia,

el bienestar, la paciencia...


No hay comentarios:

Publicar un comentario